meiðmar
nafnorð, kvenkyn
f. pl. [Ulf. maiþms = δωρον, Mark vii. 11; A. S. mâðm]:—gifts, presents, only in poetry; þiggja meiðmar, Skv. 3. 39; meiðmar (acc.) ok mösma, Km. 35; stórar meiðmar, Akv. 5; meiðma fjöld, Am. 93, Skv. 2. 2; fjöld á ek meiðma, Þkv. 23; en þeirrar meyjar meiðmum týna, referring to the mundr (q. v.), for if a man forsook his wife without due cause he had to pay her mundr, Skv. 3. 15.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Km.
- Kráku-mál. (A. III.)
- Akv.
- Atla-kviða. (A. II.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Þkv.
- Þryms-kviða. (A. I.)