meita
sagnorð
t, [Ulf. maitan = κόπτειν; Germ. metzeln; cp. Germ. messer = knife]:—to cut; meita knífi, Fb. ii. 522 (in a verse); manar meita, to cut the mane, Akv. 37; ekki hafði hann látið meita skegg sitt né skera hár fyrir hrygðar sakir, Stj. 538.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- Germ.
- German.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Akv.
- Atla-kviða. (A. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)