Yrða

meitill

nafnorð, karlkyn

m., dat. meitli, [Germ. meissel], a chisel, Eg. (in a verse), freq. in mod. usage; whence meitil-berg, n., Grett. 141; or also meitil-stapi, a, m. a steep precipice as if cut with a chisel.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
dat.
þágufall (e. dative)
Germ.
German.
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.
n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)