merr
nafnorð, kvenkyn
f., mod. meri, gen. merar, acc. and dat. meri, pl. merar; [from marr, q. v.; A. S. mere; Engl. mare; Germ. mähre]:—a mare, Grág. i. 503, 504, Nj. 185, Edda 26, 57, Fs. 56, N. G. L. i. 75, Glúm. 355, Fbr. 104, 107 new Ed., Vígl. 37; eigi var þá undarligt at þú bitisk vel er merrin fylgði þér, Fms. vi. 323: as a term of abuse, ef þú hefir heldr manns hug en merar, Fs. 54.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- mod.
- modern.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- q. v.
- quod vide.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Vígl.
- Víglundar saga. (D. V.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)