Yrða

miskunn

nafnorð, kvenkyn

mis-kunn

f., mod. miskun with a single n, [from mis- and kunna; Scot. mis-ken; analogous to Lat. ignoscere = not to know, to overlook, pardon faults, as is duly remarked in Syntagma Baptismi by Jón Ólafsson]:—forgiveness, pardon, mercy, grace; vill Þórólfr gefask upp í mitt vald til miskunnar, Eg. 89; gefask upp á, yðvart vald ok miskunn, Fms. i. 104, Greg. 48, Niðrst. 1; ok eru þeir þá í m. konungs, at the king’s mercy, Gþl. 84; göra miskunn a e-m, to shew mercy to, Stj. 200; miskunnar andi, hugr, heit, augu, brunnr, faðmr, the spirit, mind, promise, eyes, spring, bosom of grace, 242, Greg. 25, 45, 47, Fms. ii. 196, Th. 25; miskunnar dómr, merciful judgment, Sks. 615; m. móðir, mother of mercy, Hom. 121; miskunnar gjöf, gift of grace, Fær. 136, Bs. i. 699: esp. freq. in eccl. usage, N. T., Pass., Vídal.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
mod.
modern.
Scot.
Scottish.
Lat.
Latin.
esp.
especially.
freq.
frequent, frequently.
eccl.
ecclesiastical.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Greg.
Gregory. (F. II.)
Niðrst.
Niðrstigningar saga. (F. III.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Th.
Theophilus. (F. III.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
N. T.
New Testament.
Pass.
Passíu-sálmar.
Vídal.
Vídalíns-postilla.