Yrða

miskunna

sagnorð mis-kunna

Merkingar

mod. mis-kuna, að, to shew mercy, pardon, with dat.; m. máli e-s, to pardon, deal mercifully with one, Sks. 652, Fms. ii. 119, viii. 24, Greg. 24; miskunnaðu mér Guð = miserere mei Dens, Fms. viii. 239: passim in eccl. usage, Guð miskuni nú öllum oss, a hymn.

  1. II.

    with acc., miskunna e-n, O. H. L. 40, Str. 74, Sks. 255, (rare.)

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

mod.
modern.
dat.
þágufall (e. dative)
eccl.
ecclesiastical.
acc.
þolfall (e. accusative)

Tilvitnuð rit

Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Greg.
Gregory. (F. II.)
O. H. L.
Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
Str.
Strengleikar. (G. II.)