mylja
sagnorð
pres. myl, pret. mulði, subj. mylði or mölði, Ls. 43; part. muldr, and mod. mulinn; [akin to mala, melja, etc.]:—to shiver, crush; mylr hann með sínum tönnum. Fas. i. 103; nú eru þeir allir muldir í sundr. Karl. 352; mergi smæra mölða ek þá meinkráku, Ls. 43; muldi sundr fótlegginn annan, Bs. ii. 11; skeljarnar er muldar vóru í smátt, 180.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- mod.
- modern.
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)