myrða

Merkingar

ð, later t, [morð], to murder.

1. II.

   to conceal, murder, see the remarks on morð; skal ek eigi myrða (to suppress) þetta konungs-bréf, þótt þú hafir myrt þau konungs-bréf er til þín hafa send verit, Sturl. iii. 139; hann drap hann sofanda í sæng sinni ok myrði hann síðan, Fas. ii. 242; lízt mér þat ráð at vér drepim hann ok myrðim hann síðan, mun þetta alldri víst verða, Fær. 177; hann drap sveininn ok vildi myrða en menn urðu þó varir við, Fb. ii. 79; síðan stefndi Helgi Ásbjarnarson Helga Droplaugarsyni um þat, at hann hefði myrðan dauðan mann ok sökt í sjó ok hult ekki moldu, that he had ‘murdered’ a dead man, and put the corpse into the sea and not covered it with earth, Dropl. 16; þat vissu allir at vér vildum bana Sigmundar, en hvar fyrir mundu vér vilja myrða þá, murder them, i. e. conceal them, Fær. 182; ok muni hann þá hafa verit drepinn eðr myrðr, slain or murdered, 183; hann myrði Sigurð til hringsins Hakonar-nauts, 155; drepinn ok myrðr, slain and murdered, Fb. i. 554; myrðir til hnossa, Am. 53; sofanda myrði, Sól. 5; um morð þau ok íllvirki er sendimenn mínir hafa þar myrðir verit, Fær. 199; knésett hefir þú hann nú ok máttú nú myrða hann ef þú vilt, of infanticide, Fms. i. 16; fannsk þar barns lík er myrt hafði verit ok fólgit þar, Hkr. iii. 184.