nauðigr
lýsingarorð
adj., in old writers often contr. nauðgan, nauðgir, nauðgum, forced, unwilling, N. G. L. i. 12, Ld. 172; Þyri fór mjök nauðig, Fms. ii. 132, Landn. 247; láta hann fara nauðgan, Nj. 114; ef maðr færir mann nauðgan ördrag eða lengra … varðar þat, Grág. ii. 131; af nauðgum múnkum, Fms. vii. 207; með nauðgum kosti, Barl. 70; þó honum væri þetta nauðigt, Flóv.; taka konu nauðga, to ravish, Fms. ix. 451, D.I. i. 243, N. G. L. ii. 52.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- contr.
- contracted.
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Flóv.
- Flóvents saga. (G. II.)