nifl
nafnorð, hvorugkyn
n. [O. H. G. nibul; Germ. nebel; Lat. nebula; Gr. νεφέλη]:—a mist, fog; this ancient word is obsolete in the Northern languages, and solely remains in COMPDS, chiefly mythol.: nifl-farinn, part. gone towards the dark, i. e. the dead, a απ. λεγ., Akv. 33. nifl-góðr, adj. a απ. λεγ. in a doubtful passage, Stor. 15. Nifl-hel, f. the Tartarus of the heathen mythology, deeper down than Hel (Hades); wicked men are said to die a second death and pass from Hel into Niflhel; fyrir Niflhel neðan, hinnig deyja or Helju halir, Vþm. 43; ríða norðr til Niflheljar, Vtkv. 2; vándir menn fara til Heljar ok þaðan í Niflhel, Edda; ok sendi hann (the giant) niðr undir Niflhel, 27. Nifl-heimr, m. Hades, Edda 18,—Hel kastaði hann í Niflheim ok gaf henni vald yfir níu heimum, Edda 4; fyrr var þat mörgum öldum en jörð var sköpuð, er Niflheimr var görr, 3. nifl-vegr, m. pl. the foggy way, Gg. 13.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Lat.
- Latin.
- Gr.
- Greek.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
- mythol.
- mythology, mythologically.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- i. e.
- id est.
- απ. λεγ.
- απαξ. λεγόμενον.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
Tilvitnuð rit
- Akv.
- Atla-kviða. (A. II.)
- Stor.
- Sona-torrek. (A. III.)
- Vþm.
- Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- Vtkv.
- Vegtams-kviða. (A. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Gg.
- Grógaldr. (A. II.)