ofan
lýsingarorð ofan-verðr
Merkingar
adj., opp. to neðanverðr (q. v.), the upper, uppermost; í ofanvert bjargit, Hkr. i. 290; komnir í ofanvert riðit, Fms. ii. 5; skegg á ofanverðu barðinu, 310; breiðr at ofanverðu, Ísl. ii. 345; á ofanverðu fjalli, Str. 54; á ofanverðri Heiðmörk, Fb. ii. 292; frá öndverðu til ofanverðs, from top to bottom, Hom. 118; frá ofanverðu allr prjónaðr, John xix. 23.
- 2.
temp. in the later part of a period, opp. to öndverðr; ofanverða nótt, towards the end of the night, late in the night, Fms. iv. 54, Gullþ. 27; öndurða … ofanverða æfi sína, Ver. 25, Rb. 410; á ofanverðum dögum Haralds, Fh. ii. 182, Gísl. 3.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- opp.
- opposed.
- q. v.
- quod vide.
- temp.
- temporal.
Tilvitnuð rit
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)