offra
sagnorð
Merkingar
að, [Germ. opfern; Engl. offer], to make an offering, sacrifice; offra e-m e-t, Mar.: o. sik Guði, K. Á. 58.
- 2.
to make a gift, to present, in an eccl. sense, Al. 17: with dat. of the thing, hann offraði miklu fé til grafar Dróttins, Fms. vii. 92; offraði frú Kristín borðkeri miklu, x. 87; hann lét göra kirkju ok offraði þar til gullhring, 153; þeir vóru leiddir til altaris at offra, ix. 277: reflex., H. E. i. 405.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Germ.
- German.
- Engl.
- English.
- eccl.
- ecclesiastical.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)