piltr
nafnorð, karlkyn
m. a boy, prop. a boy clad in a pelt or petticoat; hann bar piltinn á handlegg sér, Fb. i. 565, Grett. 117; hann sá hvar piltrinn stóð á baki honum, 124; piltr þessi, this youth, Fs. 69; biðr Þorleifr Kol tapa piltinum, 145, Gd. 55:—in mod. usage also a man, thus the labourers on a farm (vinnu-menn, hús-karlar) are called piltar. pilt-skapr, m. ribaldry; and pilta-yrði, n. pl. coarse language, Bs. ii. 261.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- prop.
- proper, properly.
- mod.
- modern.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
Tilvitnuð rit
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)