ró 1
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig ró 2 nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
f. [A. S. row; Germ. ruhe; Dan. ro], rest, calm, quietness, Sks. 235; gefa ró reiði, to give rest to one’s wrath, Karl. 99, Nj. 175; skömm mun ró reiði, Am. 75; at Egill skyldi aldrei ró bíða á Íslandi, Eg. 402; í ró, in rest, in peace, Orkn. 418; sofa í ró, Fms. vii. 317; með kyrð ok með ró (rꜹ Cd.), Fms. x. 405; magna seið, at hann megi sér hvergi ró eiga í landi, feel restless, feel no rest anywhere, Gísl. 116:—medic. relief, honum þótti sér þat helzt til róar, of one sick, Fms. vi. 156.
- 2.
f., pl. rœr, [Scot. roove], the rivet or clinch of a nail; eyri fyrir nagla hvern ok ró á, N. G. L. i. 100; rœrnar í sauminum, 673 A. 60; járnum þeim sem rœr heita, Þorst. Síðu H. 178; hefir bóndi slegit róspöl meitlandi af endanum til sniðs fyrstu róarinnar, Mar.
- 2.
the burr or loose films of iron on the edge of a weapon when over-whetted.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- Cd.
- Codex.
- medic.
- medicine, medically.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Scot.
- Scottish.
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Þorst. Síðu H.
- Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)