róta
sagnorð
sjá einnig róta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
að, [Engl. to rout; Dan. rode; Lat. rōdere, but not borrowed from the Lat. word]:—to rout up, turn up, of swine; er unnsvin róta upp, Eyvind (in a verse); nema túnsvin sé þat er eigi má róta, Grág. ii. 232.
- 2.
to stir, turn upside down, throw into disorder; with dat., róta sundr, ok róti eldinum sundr, hingað ok þangat. Stj. 330; þeir rótuðu um koll taflinu, to upset the chess-table, Vígl. 17; þá rótar karl saman fénu, he sweeps it into one heap, Sd. 180; hann steypti silfrinu á skjöld sinn, ok rótar í hendi sinni, Fær. 216.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- Lat.
- Latin.
- dat.
- þágufall (e. dative)
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Vígl.
- Víglundar saga. (D. V.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)