rökva
sagnorð
Merkingar
and rökkva, að, [Ulf. riquizjan = σκοτίζεσθαι]:—to grow dark, darken; eigi verðr þat allt at regni sem rökkr í lopti, Ísl. ii. 481 (out of a lost verse in Heiðarv. S.); rökr at regni miklu, it darkens for rain, Ó. H. (in a verse of A. D. 1030); ok nú rökr (rekr Kd.) at élinn annat sinn, Fms. xi. 137.
- II.
of the twilight, to grow dark; er tekr at rökkva ok nátta, Sks. 50 new Ed.; er rökkr ok kveldar, v. l.; þegar er rökkva tók, Grett. 158 new Ed.; jafnan er rökkva tók á vetrum, Bs. i. (Laur. S.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. D.
- Anno Domini.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Heiðarv. S.
- Heiðarvíga saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Laur. S.
- Laurentius saga. (D. III.)