rönd
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., dat. röndn, pl. randir and rendr, Rm., Bs. i. 42; [Germ. and Scot. rand]:—a rim, border, Skíða R. 103; á fornum skjöldum var títt at skrífa rönd þá er baugr var kallaðr, ok er við þann baug skildir kenndir, Edda 87; skjaldar rönd, Vkv. 31; rauðum skildi rönd var ór gulli, Hkv. 1. 33; bíta í skjaldar rendr, Bs. i. 42.
- 2.
hence in poetry a shield; brast rönd við rönd, Hkv. 1. 24; undir randir ek gel, Hm. 157: in prose it remains in the phrase, leggja saman randir, to lay shield against shield, of a hard struggle, Fms. xi. 95, Fas. ii. 208, Korm., Lex. Poët.: as also in the phrase, reisa rönd við e-m, to raise the shield against one, to resist, withstand, Eg. 587, Fas. i. 35, 292, ii. 190, 211.
- 3.
a stripe; rauð rönd liggr eptir baki honum, Pr. 408; dúkr með gulligum röndum, Fms. iii. 177. randa-fluga, u, f. a wild bee.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Germ.
- German.
- Scot.
- Scottish.
Tilvitnuð rit
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Vkv.
- Völundar-kviða. (A. II.)
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)