raka
sagnorð
Merkingar
að, [Engl. to rake], to rake or sweep away; hann rakaði á burt með hendi sinni Lv. 50.
- 2.
to rake hay; hann sló, en kona hans rakaði ljá eptir honum, ok bar reifa-barn á baki, Bs. i. 666; raka upp hey, Eb. 260; tók hón eigi at raka upp, þótt þat væri mælt, id.; þeir rökuðu upp töðuna, Háv. 47; raka ljá, Fb. i. 522: raka saman fé, to rake money together, Ísl. ii. 14, Glúm. 364.
- II.
[Swed. raka], to shave; lét hann göra sér kerbað ok fór í, ok lét raka sik, Fms. x. 147; hón rakar af Samson sjau hans lokka, Stj. 418; raka skegg, Karl. 95; rakat jaðar-skegg, Sks. 66 new Ed.; ok rakaði um höfuðit á Hálfdani, Fas. iii. 535.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Engl.
- English.
- Swed.
- Swedish.
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Háv.
- Hávarðar saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)