rakki
nafnorð, karlkyn
Merkingar
a, m. a dog, Sturl. iii. 116; rakki, skikkju-r., a lap-dog, Orkn. 114; lá rakkinn á húsum uppi, Nj. 114; rakkar þar geyja, verðr glaumr hunda …, Am. 24; hér eru rakkar tveir, er ek vil gefa þér, þeir vóru harðla litlir ok fagrir, viðjar vóru á þeim af gulli, ok spennt gull-hring um háls hvárum þeirra, Fas. iii. 45, Stj. 71; sumir menn segja at hann sendi rakkann til Finns þess, er heitið hafði at lækna hann Fb. i. 394; konungr tók þá fætr rakkans ok lagði at stýrinu, 405. rakka-víg, n. a dog fight, Bs. ii. 148; smá-r., Stj. 99.
- II.
[Shetl. rakie], naut. the ring by which the sail-yard moves round the mast, Edda (Gl.) passim in mod. usage: poët. a ship is called rakka hjörtr, the ring-hart, Hkv.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- naut.
- nautical.
- mod.
- modern.
- poët.
- poetically.
Tilvitnuð rit
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)