rausa
sagnorð
að, [Shetl, ruz, to boast], to talk loud and fast; þvíat jafnan rausum vér þat, er vér erum einar, er lítill sannleikr fylgir, Gísl. 99; nú munda ek eigi jafnmart hafa rausat, ef ek hefða vitað, Fb. i. 472, Karl. 397, Stj. 620.
Skammstafanir og tilvitnanir
Tilvitnuð rit
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)