rausn¹

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig rausn² nafnorð, kvenkyn

f. magnificence, liberality, high life; hafði Þorólfr þar eigi minna fjölmenni ok eigi minni rausn, Eg. 67; konungr hafði mikla rausn um Jólin, Fms. ix. 347; Höskuldi þótti þat ávant um rausn sína, at honum þótti þær sinn húsaðr verr en hann vildi, Ld 26; þat er sagt at hann væri svá á þingi eitt sumar, at fjórtán synir hans væri með honum, því er þessa getið, at þat þótti vera rausn mikil ok afli, 68; hvergi þykkir nú minni rausn né risna í búinu en áðr. Band. 3; rausn Klængs biskups, Bs. i. 86; of-rausn, q. v.; rausn ok ríki, Jd.

COMPDS:

rausnarbú,
rausnarkona,
rausnarliga,
rausnarmaðr,
rausnarréð,
rausnarsamliga,
rausnarsamr.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.: kvenkyn (e. feminine)
q. v.: quod vide.
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Eg.: Egils saga. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Band.: Banda-manna saga. (D. II.)
Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)
Jd.: Jómsvíkinga-drápa. (A. III.)