Yrða

refill

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., dat. refli, pl. reflar, tapestry, hangings round the walls of ancient halls; refil sextögan at lengd, Gísl. 21; ok skyldu tjalda húsin … vel kæmi oss nú reflarnir þeir hinir góðu, 27; hann fal sik á bak reflunum, MS. 4. 41; Þyri lét taka ofan allan hallar-búning, en síðan lét hón tjalda í staðinn blám reflum, þar til er altjölduð var höllin, Fms. xi. 17; refla sæmiliga, Bs. i. 877. The churches in the Roman Catholic times were hung with such tapestry; reflar um kirkju, reflar um alla kirkju are standing phrases in the má’dagar; kirkja á refil er tekr um fram-kirkju alla, Vm. 46; fornan refil um kór, 21; refill fjórar álnir ok tuttugu ok er á Karlamagnús Saga (of hangings with embroidery from the Life of Charlemagne), Jm. 32; reflar um alla kirkju ok engi tjöld undir, Pm. 16; fornir reflar vándir, fimm reflar góðir, Dipl. iii. 4; refil-stubbr, a fragment of a refil, Vm. 157. In poetry a lady is called refla grund, brú, brík, Lex. Poët.: the shield is refill Óðins, Edda ii. 428: of sails, Fas. iii. 204 (in a verse).

  1. II.

    [cp. refr], a serpent (?), whence the name of a sword, Edda 73.

  2. III.

    the pr. name of a sea-king, Edda.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
dat.
þágufall (e. dative)
pl.
fleirtala (e. plural)
MS.
manuscript, manuscripts.
cp.
compare.
pr.
proper, properly.

Tilvitnuð rit

Gísl.
Gísla saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Vm.
Vilkins-máldagi. (J. I.)
Jm.
Jóns-máldagi. (J. I.)
Pm.
Pétrs-máldagi. (J. I.)
Dipl.
Diplomatarium. (J. I.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Edda
Edda. (C. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)