refr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., pl. refar, mod. refir, [Dan. ræv; the root word may be Lat. repere, serpere, Gr. ἔρπειν]:—a fox, Þorst. Siðu H. 180, Stj. 412, 413, Grág. ii. 122: mostly in sayings, þar sá refr rakka, en rakki hafði ekki, Sturl. iii. 116, Þjal. Jóns. 41; sem kona hræðir barn sitt, þegi þú, barn, segir hón, ek læt refinn at þér ef þú þegir ekki, Hom. 144; slægr sem refr, Bs. i. 750, Fb. ii. 330; þú ert mestr í máli sem refarnir í hölunum, Háv. 41; putt, putt, skömm hunda, skitu refar í brunn karls, Fms. vii. 21; hafa skal ráð þó ór refs belg komi, Gullþ. 28: metaph. a tricky person, sly fox, hann er mesti refr, bragða-refr; þeir skyldi ekki láta þann gamla refinn sleppa, Safn i. 74; er Sigvaldi átti, refr, S. that fox, Fms. xi. 106.
- II.
Refr, a pr. name, Landn., also as a nickname, Jb. ref-skeggr, a nickname, Landn.: Refs-staðir, a local name, Landn.: refa-urð, f. a fox’s den, Stj. 413: ref-skinn, n. a fox’s skin, N. G. L. iii. 119.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- Dan.
- Danish.
- Lat.
- Latin.
- Gr.
- Greek.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- pr.
- proper, properly.
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Þjal.
- Þjalar-Jóns saga. (G. III.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Háv.
- Hávarðar saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Safn
- Safn til sögu Íslands.
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)