regn

nafnorð, hvorugkyn

n. [Ulf. rign = βροχή, and all Teut. languages], rain, Nj. 15, Eg. 528, Fms. vi. 136, x. 13, Fas. ii. 37, Gullþ 8, and passim: in poetry, málm-regn, stál-regn, rógskýja-regn, the weapon-rain, i. e. battle; dal-regn, the rain of the bow, i. e. arrows; regn augna, the rain of the eyes, i. e. tears, Edda ii. 500; brá-regn, id.; benja regn, wound-rain, i. e. blood: regn-býr, regn-höll, regn-salr, m. the rain-hall, i. e. the sky. Lex. Poët.

COMPDS:

regnbogi,
regnél,
regnglæra,
regnligr,
regnsamr,
regnskúr,
regnvatn.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.: hvorugkyn (e. neuter)
Ulf.: Ulfilas.
Teut.: Teutonic.
i. e.: id est.
m.: karlkyn (e. masculine)
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Nj.: Njála. (D. II.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.: Fornaldar sögur. (C. II.)
Edda: Edda. (C. I.)
Lex. Poët.: Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.