reiðr 1
lýsingarorð
sjá einnig reiðr 2 lýsingarorð
reið, reitt, adj., compar. reiðari, reiðastr, originally vreiðr, which form remains in the allit. poët. phrase, vega vreiðr, Fm. 7, 17, 30, Sdm. 27, Ls. 15, 18, 27; [A. S. wrâð; Engl. wrath; Dan.-Swed. vred; derived from vríða, prop. meaning a-wry, contorted, which sense however is lost, and the word is only used in the metaph. sense]:—wrathful, angry, offended; þá mælti Þórr, gangi nú til einhverr ok fáisk við mik, nú em ek reiðr, Edda 33, Ó. H. 16; reiðr var þá Vingþórr er hann vaknaði, Þkv. 1; Gunnarr var reiðr mjök, Nj. 68; í reiðum hug, Fms. vi. 4, and passim; fok-r., bál-r., all-r., ú-reiðr: reiðr e-m, angry with one; hann var r. Einari, Eg. 694; konungr varð þessu mjök reiðr, Fms. i. 12: r. við e-t, id.; hann varð við þat reiðr mjök, Íb. 10.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- compar.
- miðstig (e. comparative)
- allit.
- alliteration, alliterative.
- poët.
- poetically.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- prop.
- proper, properly.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Fm.
- Fáfnis-mál. (A. II.)
- Sdm.
- Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Þkv.
- Þryms-kviða. (A. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Íb.
- Íslendinga-bók. (D. I.)