Yrða

reiðr 2

lýsingarorð

sjá einnig reiðr 1 lýsingarorð

Merkingar

  1. 1.

    adj. [ríða], passable on horseback, of a ford, river; var þar reitt at fjörum en eigi at flóðum, Sturl. iii. 33, v. l.; ó-reiðr, impassable on horseback; görði ána úreiða, Bs. 1. 138; hón var óreið, 54, Nj. 63: of weather, fit for travelling, það er ekki reitt veðr; óreitt fyrir stormi, etc.

  2. 2.

    adj. ready, clear; allr herr gékk reiðr (thus, not = vreiðr) at Rögnis skeiði, all the host went ‘ready,’ straight towards the sea, Bragi; kömr hann eigi til skips áðr en reiðr (sic) sé rudd, before the ship is made ready for sea (?), N. G. L. i. 335: the word is rare in old writers; mod., hafa e-ð á reiðum höndum, to have ready at hand.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
v. l.
varia lectio.
etc.
et cetera.
mod.
modern.

Tilvitnuð rit

Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Nj.
Njála. (D. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)