rengja
sagnorð
Merkingar
d, qs. vrengja, [Dan. vrænge; Swed. vränga; from rangr]:—to ‘wrong,’ put awry, distort; hann rengdi til augun, Fms. ii. 59; rúnar nam at rísta rengði þær Vingi, W. falsified them, Am. 4.
- II.
metaph. as a law term, to dispute, challenge; kvað Eyjólfr sér nú á óvart koma ef þat mætti rengja, if that could be shaken, Nj. 236; rengja mann ór dómi, to challenge a man of the court (jury), Grág. i. 28; at hann hefir rengðan þriðjungs-mann hans ór dómi, 31; ok láta oss ná sjálfa at koma réttindum fyrir oss, fyrr en þeir felli dóm á at rengja, Bs. i. 201.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- qs.
- quasi.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)