Yrða

reyðr

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f., dat. and acc. reyði. pl. reyðar, [Ivar Aasen royr-hval; Faroic royur]:—a kind of whale, from its reddish colour; þat er enn eitt hvala-kyn er reyðr er kallat, Sks. 136; hafði rekit upp reyði mikla, í hval þeim áttu …, Eb. 292; fundu þeir reyði nýdauða, keyrðu í festar, Glúm. 392; reyðr var þar upp rokin bæði mikil ok góð, fóru til siðan ok skáru hvalinn, Fb. i. 545, Fas. ii. 148, Edda(Gl.): names of various kinds of whales are compds with this word, hrafn-reyðr, steypi-r., vagn-r.: reyðar-hvalr, m. = reyðr, Sturl. ii. 20; reyðar-síða, u, f. a nickname, Landn.

  1. II.

    a kind of trout, salmo alpinus, L. Edda (Gl.), Sturl. ii. 202; aurriða-fiski ok rðra (sic), Boldt 147; á-reyðr, a female trout: in Icel. local names, Reyðar-vatn, n. Trout-water; Reyðar-múli, a, m. Trout-mull, for the origin of the name see Sturl. ii. 202; Reyðar-fjörðr, m., in the east of Icel., prob. from the whale.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
dat.
þágufall (e. dative)
acc.
þolfall (e. accusative)
pl.
fleirtala (e. plural)
m.
karlkyn (e. masculine)
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
n.
hvorugkyn (e. neuter)
prob.
probably.

Tilvitnuð rit

Ivar Aasen
Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Glúm.
Víga-Glúms saga. (D. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Edda
Edda. (C. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Boldt
Boldt. (J. II.)