reykr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., gen. reykjar. dat. reyki, Sks. 211 B, but usually reyk; with the article reykinum, Eb. 218, Nj 58, 202, mod. reyknum; pl. reykir, reykja, reykjum: [A. S. reôc; Engl. reek; Scot. reek or reik; Germ. rauch; Dan. rög; Swed. rök]:—reek, smoke, steam; svartr af reyk, Eg. 183; hann gengr með reykinum, Nj. 58: síðan hljóp hann með reykinum, 202; hélt þá reykinum upp í skarðit, Eb. 218; hvert hús er reyk (dat.) reykir, N. G. L. i. 11; þeir sásk til víða, ef þeir sæi reyki eðr nokkur líkendi til þess at landit væri byggt, ok sá þeir þat ekki, Landn. 26; hverfr því likt sem reyk legði, Mar.; hingat leggr allan reykinn, Nj. 202; hverfa sem r. fyrir vindi, Mar.; nú leggr sundr reyki vára ef sinn veg fara hvárir, Fms. vi. 244; hvárt sem mér angrar reykr eða bruni, Nj. 201; kómusk þeir með reyk í brott, Fs. 84; var fullt húsit af reyk, 44: metaph. phrase, vaða reyk, to ‘wade in reek’ to be all in the wrong; hann lagði halann á bak sér ok setti í burtu, svá at hvárki sá af honum veðr né reyk, Fb. i. 565:—reykjar-daunn, reykjar-þefr, a smell of smoke, Fms. ii. 98, Fær. 41, Rb. 240; reykjar-bragð, a taste of smoke; reykjar-svæla, a thick cloud of smoke; reykjar-gufa, vaporous smoke, passim.
- II.
in Icel. local names, Reykir, as well as the compounds with Reykjar- and Reykja-, are freq., marking places with hot springs, the sing. Reykjar- being used when there is but one spring, and the plur. Reykja- when there are more than one, thus, Reykja-á, Reykja-dalr, Reykja-holt (mod. Reyk-holt), Reykja-laug, Reykja-nes, Reykja-hlíð, Reykja-hólar (mod. Reyk-hólar), Reykja-vellir; but Reykjar-fjörðr (twice in western Icel.), Reykjar-dalr, Reykjar-hóll, Reykjar-strönd, Landn.; and lastly, Reykjar-vík, thus Landn. 37, Jb. 4 (Rꜹkiarvic), Harð. S. ch. 10, for the spring (in Laugarnes) is but one; mod., but less correct, Reykja-vík. Local names beginning with Reyk- are peculiar to Icel., and are not met with in any other Scandin. country; the pillars of transparent steam, as seen afar off, must have struck the mind of the first settlers, who gave the names to the localities. Reyk-dælir, Reyk-nesingar, Reyk-hyltingar, etc., men from R, Landn., Sturl.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- mod.
- modern.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Scot.
- Scottish.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- freq.
- frequent, frequently.
- sing.
- eintala (e. singular)
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- ch.
- chapter.
- Scandin.
- Scandinavia, Scandinavian.
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Harð. S.
- Harðar saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)