Yrða

risna

nafnorð, kvenkyn

u, f. (spelt ristna, Fb. i. 362, ii. 227), hospitality, munificence; r. ok örlæti, Fms. ii. 118; hann lofaði risnu Þórarins, v. 315; hvárki var nú minni rausn né risna í búinu en áðr, Band. 3; ek veit risnu þína, at þú munt taka við honum, Lv. 26; varð þeim mart talat um risnu Sveins, Orkn. 464. risnu-maðr, m. a hospitable man, Fb. ii. 227.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Band.
Banda-manna saga. (D. II.)
Lv.
Ljósvetninga saga. (D. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)