ripta
sagnorð
Merkingar
t, to ‘rip up,’ invalidate a bargain or agreement; with acc., ripta kaup, Grág. i. 333, ii. 213; r. alla landsöluna, 214; engi maðr á at r. gjöf sína, i. 203; r. grip undan manni, Jb. 472; r. görð, id.: to break, fyrir-bjóðum ver þessa vára skipan at r. eðr rjúfa, D. N. i. 60:—to regain, of an estate, Kolskeggr ætlar mál frammi at hafa ok ripta fjórðung í Móeiðar-hváli, Nj. 102; ef undan honum riptisk at lögum þessi helmingr jarðar á Skriðulandi, Dipl. iii. 6; en svá mörg hundruð sem riptask í Torfa-stöðum, eða Skála-nesjum, þá skal Óláfr taka svá mörg hundruð upp í Bessa-stöðum, v. 23.
- II.
in mod. usage, with dat., ripta e-u.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- mod.
- modern.
- dat.
- þágufall (e. dative)
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)