rjóta
sagnorð
raut, rutu, subj. ryti, [Swed. ryta; Scot. rout; Old Engl. rowte], to roar; þá raut við inn regin-kunngi Baldr í brynju sem björn ryti, Hðm. 26; und raut, the wound gave a rattling sound (cp. lét í sárunum), Ht. R. 42; see hrjóta.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- Swed.
- Swedish.
- Scot.
- Scottish.
- Engl.
- English.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Hðm.
- Hamðis-mál. (A. II.)
- Ht.
- Hátta-tal. (C. I.)