sæll
lýsingarorð
Merkingar
adj. [sæl, sælt], compar. sælli, sælstr (mod. sælli, but sælastr); [A. S. sæl; Old Engl. seely; Engl. silly; Germ. selig; Dan. sæl, salig; cp. the double use of Gr. εὐήθης; Engl. simple]:—blest, happy; hann þóttisk sæll ef þeir skyldi dæma mál hans, Ölk. 35; þrællinn mælti, at hann þættisk sæll ef Otkell ætti hann, Nj. 73; hann görði hana svá sæla sem þá at hón væri sælust, Sd. 187 (paper MS.); eru þeir því sælli, sem …, Gþl. 173.
- 2.
poor; ek hefi eigi kysst kerlinguna sælu inni, Bs. i. 469.
- 3.
phrases, sælum mönnum ok vesælum, Fms. vii. 220; senda kveðju ungum ok gömlum, sælum ok veslum, Ó. H. 126; við alla ríka ok úríka, sæla ok fátæka, wealthy and poor, Fms. i. 33: in greeting, kom heill ok sæll, Nj. 175; far heill ok sæll, Fms. vii. 197; bóndi sæll, Ísl. ii. 24: freq. in mod. usage, komdu sæil, welcome! (the address to one who comes); vertú sæll, farewell! hann kyssti kerlingu ok mælti, vertu nú heil ok sæl kerling, Bs. i. 470.
- 4.
of a saint (cp. Germ. selig), the blessed; hinn sæli Magnús jarl, Orkn.; sælan Johannem, 623. 11; ins sæla Þorláks, Bs. i. passim; ins sælsta Erasmus, MS. 655 v. 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- compar.
- miðstig (e. comparative)
- mod.
- modern.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
- Gr.
- Greek.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- freq.
- frequent, frequently.
Tilvitnuð rit
- Ölk.
- Ölkofra-þáttr. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)