særr
lýsingarorð
(i. e. sœrr), adj. to be taken, of an oath; hann sór þeim eið, ok sagði þó at eigi mundi vel særr vera, it was not quite a fair oath, Fms. ix. 344; ú-sœrr eiðr, Sks. 80 new Ed., N. G. L. i. 17: the saying, lítið er í eiði ú-sært, see eiðr; heið-særr:—so in the mod. phrase, mér er sá eiðr sær, I will swear to it that it is so:—of the time when an oath can be taken, sœrr dagr, Gþl. 379, K. Á. 186.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)