salr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., gen. salar, dat. sal, plur. salir, acc. sali, [cp. Ulf. saljan = μένειν, and saliþwos = μονή, ξενία; A. S. seliða; Germ. saal; Swed.-Dan. sal]:—a saloon, hall; ór þeim sal, Vsp. (Hb.) 20; inn í sal, Hým. 10; salar gafl, the house-front, 12, Vkv. 7, Hðm. 32; salar steinar (the pavement?), Vsp. 5; endlangan sal, Vkv. 15; endlanga sali, Skm. 3; sali fundu auða, Vkv. 4; taug-reptan sal, Hm. 35; salr ór gulli, … sal sá hón standa … sá salr, Vsp. 43, 44; í sal, Gkv. 2. 24, Gm. 14: sali (acc. pl.),5, 6, 12, 16; skjöldum er salr þakíðr, 9; okkarn sal, Skm. 16; til sala várra, Skv. 2. 13; kom hann at sal, Rm. 23; nú skínn sól í sali (acc. pl.), Alm. 36; Suptungs salir, giant-hall, Hm. 104; í Óðins sali, Em. 2, 3; Svölnis salr = Walhalla, Lex. Poët.; í lýða sölum, in dwellings of men, Skv. 2. 3; salr ausinn moldu, of a cairn, Fas. i. (in a verse); at mitt lík ok þitt væri borit í einn sal, Edda (in a verse); dísar-salr (q. v.), of a temple: poët. compds, hjarta-salr, ‘heart-hall;’ salr þindar, = the breast; mergjar-s., ‘marrow-hall.’ i. e. the bone; dóma dæmi-s., ‘speech-ball,’ i. e. the mouth, Eb. (in a verse); fjalla-s., heiða-s., fell-hall, heath hall, i. e. the sky; grundar-s. = the earth; mána-s., ‘moon-hall;’ sólar-s., ‘sun-hall;’ röðla-s., ‘star-hall,’ i. e. the heavenly vault, Lex. Poët.; sanda-s., the sea, id.: as also berg-s., fold-s., há-s., heims-s., hregg-s., regn-s., the mountain-hall, earth-hall, high-hall, world-hall, tempest-hall, etc., i. e. the sky, id.; drjúpan-salr, ‘dripping-hall,’ i. e. the clouded sky. Alm.; dökk-s., ‘dark-hall’ i. e.the sea; auð-s., ‘treasure-hall,’ Fsm.
- II.
in local names, Sal-angr, Sal-björn (an island), Upp-salir, Fen-salir, Fb. iii, Hkr., Edda: in pr. names, of men, Sal-garðr; of women, Sal-björg, Sal-dís, Sal-gerðr, Landn., Fb. iii.
☞ This word with its compds is obsolete in old prose writers, and only used in poets, for Edda 12 is a paraphrase from a poem.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- cp.
- compare.
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Germ.
- German.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- q. v.
- quod vide.
- poët.
- poetically.
- i. e.
- id est.
- etc.
- et cetera.
- pr.
- proper, properly.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Hb.
- Hauks-bók. (H. IV.)
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Vkv.
- Völundar-kviða. (A. II.)
- Hðm.
- Hamðis-mál. (A. II.)
- Skm.
- Skírnis-mál. (A. I.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Gm.
- Grímnis-mál. (A. I.)
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Alm.
- Alvís-mál. (A. I.)
- Em.
- Eiríks-mál. (A. III.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fsm.
- Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)