sannr
lýsingarorð
sjá einnig sannr nafnorð, karlkyn
Merkingar
adj., fem. sönn, neut. satt for sannt, Dan. sandt; an older form saðr, as also saðrar, saðri, see introduction to letter N; cp. sannari, sannastr: with suffix satt-na, Bs. i. 469, v. l.: [Goth. sunis is assumed from Ulf. sunjeins = ἀληθής, sunja = ἀλήθεια; A. S. and Hel. sôð; Engl.sooth; O. H. G. sunnis; old Frank, sone; cp. Germ. ver-söhnen, all with a radical u sound, whereas Swed.-Dan. sann, sand; Lat. -sons, -sontis, is the same word; the old Norse law term, sannr at sök, or ú-sannr, eigi sannr at sök, exactly answers to the Lat. law term ‘in-sons’; thus Lat. injuriae insons is literally rendered in Icel. by ‘ú-sannr at sök.’]:—sooth, true; allit., vitni salt ok sært, D. N. ii. 140; sönn saga, Ld. 52; sönn sök, Hm. 119; sannar jarteinir, Eg. 476; segja satt, to say sooth, Vþm. 43, Ld. 194, Eb. 47 new Ed.; hafa e-t fyrir satt, to believe to be true, be convinced of, Nj. 10; eigi er þat satt, Fs. 97; þat er satt, ‘tis true, Bs. i. 469; hverir sannara hafa, Fas. i. 317, N. G. L. i. 40; hann kveðsk sagt hafa sem hann vissi sannast, Ld. 194; it sannasta, Vþm. 42; mála sannast, Ísl. ii. 125:—at sönnu. forsooth, Sks. 491 B, MS. 655 xiii. A. 2, 633. 31: in mod. used as Germ. zwar (‘tis true enough …, but); með sönnu, Ld. 76; til sanns. forsooth, Fms. vi. 41, 128, Gþl. 315, Eg. 458, 568; vera, verða sannr at e-n, to be convicted of, be guilty of; þeir báru Gunnar sannan at sökinni, Nj. 87, Eb. 22 new Ed.; þeir er sannir urðu at á verkum við Sigurð konung, Fms. vii. 248; er áðr hefir kuðr ok saðr orðinn at þjófskap, Grág. ii. 189, Fs. 97, 159; er hann sönnu sagðr, is he justly charged? Bret. 12; þá þykkir þú bleyði borinn eða sönnu sagðr, Sdm. 25.
- 2.
sincere; með sönnu hugskoti, Mar.: due, meet, væri þat sannara at þú værir drepinn, Gísl. 50.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- fem.
- kvenkyn (e. feminine)
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
- v. l.
- varia lectio.
- Goth.
- Gothic.
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Hel.
- Heliand.
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Lat.
- Latin.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- allit.
- alliteration, alliterative.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Vþm.
- Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)
- Sdm.
- Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)