sannr
nafnorð, karlkyn
sjá einnig sannr lýsingarorð
m. (saðr, Am. 6). justice, equity, as also evidence, proof; kenn mér engan sann, do not teach me any lessons, Fms. iii. 85; færa e-m heim sanninn, to tell one the bitter truth or the real state of things, Lv. 20; e-t er nær sanni, near the truth, fair, reasonable, moderate, Fb. iii. 451, Fms. vii. 238 (x. 420); ástir þeirra vóru at góðum sanni, they loved one another fairly, Bjarn. 12; vil ek bæta þat með sann (estimation) góðra manna, Sturl. iii. 139, Fbr. 43 new Ed.; skulu þeir göra þér sæmðir við várn sann, as we may deem fair, Sturl. iii. 151; Þorgils skyldi sæma Halldór nokkuru eptir því sem sannr hans (i. e. Th.’s) væri til, 168; eigi vitu vér sann á því, we know not the truth thereof, have no proof of it, Fms. vii. 275; mjök þykki mér hann bera sinn sann á þetta, Fs. 46; hón kvaðsk hafa sinn sann við (for sitt satt), 170.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- i. e.
- id est.
Tilvitnuð rit
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)