senda
sagnorð
Merkingar
pret. sendi; imperat. send, sendu, sent þú, Fms. x. 263; sentu, Gkv. 3. 6; [Ulf. sandjan = πέμπειν; A. S. sendan; Engl. send; Germ. senden]:—to send, despatch, Akv. 1; ek vil senda þik til Víkrinnar, Nj. 5; ef maðr sendir konu til þings, Grág. i. 334; senda e-n for-sending, to send one on a forlorn hope (like Uriah), Fms. x. 263, Fas. iii. 207; maðr var sendr. Gizuri hvíta, Nj. 85; þær sendu sína sveina, Stj. 206; sent þú hann til mín, Fms. x. 263; hann sendi griðkonur sínar at raka ljána, Fb. i. 522; nú skal s. mann Þórhalli syni mínum, Nj. 244; s. e-m sending, 205; nema hann sendi (unless he dismiss) þá, konu er hann hafði, Fms. x. 388.
- 2.
senda eptir e-m, to send for a person, Ld. 320, Fms. x. 259: so also s. at e-m (but rare); senntú at Saxa, send for Saxi, Gkv. l. c.
- 3.
to send, throw; senda spjót, to cast a spear; senda skeytin aptr, Fms. v. 170; sendir knýti-skautann á nasir Hávarði, Háv. 45, Stj. 402.
- II.
recipr. to interchange, send to one another; sendask e-t á, hann kvað þá hafa senzk menn á, Fms. v. 315; áðr höfðu þeir senzk orð í milli, Sturl. iii. 111; þeir sendusk gjöfum í millum, Fms. xi. 313.
- 2.
pass. to be sent, rare and unclass., Fms. v. 216.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- imperat.
- boðháttur (e. imperative)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- l. c.
- loco citato.
- recipr.
- reciprocally.
- pass.
- þolmynd (e. passive)
- unclass.
- unclassical.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Akv.
- Atla-kviða. (A. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Háv.
- Hávarðar saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)