serkr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., pl. serkir, [Old Engl. and Scot. sark; Dan. sœrk], a sark, shirt; þú skalt fara í serk minn, Fms. iii. 190; s. af sauðar-ullu, 180; serkr eða skyrta, Edda; tók ek hamar ór serk mér, Fms. x. 329; síðar slæðr, serk bláfán, Rm. 26; blóðgan hugðak mæki borinn ór serk þínum, Am. 23; serki valrauða, Akv. 4; hón tekr ór serk sér steina-sörvi mikit, Ísl. ii. 343; hann var svá, lítill af hafa mátti í serk sér, Edda; Gísli vermir höndina í serk sér, Gísl. 29; hafa dreng í serk sér, to have a man inside one’s sark, to be a bold true-hearted man, Fms. ix. 381: messu-s., a priest’s cope, Vm. 156: poët. of a shirt of mail, hring-s., járn-s., Lex. Poët.
- II.
a ‘timber,’ a certain number, of skins; fjóra tigi serkja grárra skinna, Fms. xi. 325.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Engl.
- English.
- Scot.
- Scottish.
- Dan.
- Danish.
- poët.
- poetically.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Akv.
- Atla-kviða. (A. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.