set
nafnorð, karlkyn
set-stokkr
m. a partition-beam or post in a hall between the set (q. v.) and the centre of the skáli (the wainscotted space between the setstokkar or stafir was called brík, q. v.); ef hann brýtr setstokka ór húsi eða bríkr, N. G. L. i. 39 (Gþl. 345); s. mjök ramligr var fyrir framan setið, ok spyrndi hann þar í, Grett. 114 A; Gizurr lagðisk niðr í skálanum með setstokkunum öðrum megin, Sturl. iii. 189; þá tók Kári einn setstokk loganda í hönd sér, Nj. 202, Vápn. 28 (used instead of a club); Hallsteinn skaut setstokkum fyrir borð í hafi at fornum sið, Landn. 301; þá léði hann þergesti setstokka … þá heimti hann setstokkana … Eiríkr sótti setstokkana á Breiðabólstað, 104.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Vápn.
- Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)