setning
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f. position, site, Al. 89; s. hússins, the plan of a bouse, Fms. v. 338; þoka e-u ór setningu, to dislodge, Rb. 562.
- 2.
order, arrangement, mode; hver er s. háttanna, what is the mode, composition of the metres’? Edda 120.
- 3.
an order, rule, rite; skipan ok setning, Stj. 279; bera járn eptir réttri setningu (rites), Fms. ix. 283; með annarri setningu, 625. 82; eptir heilagra feðra setning, K. Á. 30; manna setning, human rules, opp. to divine commandments, Anecd. 54; fornar ok lögligar setningar, Sks. 346; setningar eðr siðvenjur, K. Á. 222; boðorð ok setningar, Stj. 162; lögligar setningar, Sks. 342; s. landa á milli, 277; af setningu, according to a plan, Skúlda 174, Fms. iii. 184; this last use of the word is influenced by eccl. Lat. In mod. usage the masc. prevails.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- opp.
- opposed.
- eccl.
- ecclesiastical.
- Lat.
- Latin.
- mod.
- modern.
- masc.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Anecd.
- Anecdoton. (H. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)