sjóðr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., dat. sjóð, Ó. H. 157, ll. 2I. 30, but sjóðinum l. 10, sjóðnum l. 35; sjóðinum, Nj. 56; acc. pl. sjóða, Sighvat (Fms. iv):—a money-bag, Eb. 160; sjám hvat vegi sjóðr sá er ek hefi hér, Ld. 30; Auðr tekr nú féit ok lætr koma í einn stóran sjóð, Gísl. 62; sjóðs eða diguls, Edda 84; draga af annars sjóð. Sks. 78 new Ed.; s. fullr af silfri, Ó. H. 157; hann steypði fram Ensku silfri ór miklum sjóð, 194: þeir Úlfr áttu einn sjóð báðir, they had both one purse. Eg. 2; var með okkr inn kærasti félagskapr ok áttum einn sjóð, Fms. i. 69; nú leggja menn félag sitt saman ok verja ór einum sjóð, Jb. 406: the phrase, bera e-n í sjóði, to carry a person (brother, relative) in one’s purse, i. e. to accept of weregild (or atonement in money) instead of blood revenue, Grett. 102, 104, Fas. iii. 610.
- 2.
= tafl-pungr, Gullþ., Fas. i. (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- i. e.
- id est.
Tilvitnuð rit
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)