skál
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., pl. skálir and skálar, Vkv. 24, 35 (Bugge), and so in mod. usage; [Germ. schale; Dan.-Swed. skål]:—a bowl; skál fulla vatns, Stj. 392; skál full mjaðar, Fms. vi. 52; þær skálir er Þórr var vanr at drekka, Edda 57.
- 2.
a hollow, whence as a local name, Landn.
- II.
[Engl. scale], scales, 643 B; eyri fyrir bein hvert er ór leysir, ef skellr í skálum, N. G. L. i. 67; taka skálir ok vega gullit, Fms. vii. 145; skálir góðar, xi. 128; leggja í skálir, Fb. ii. 79; vega í skálum með metum, Gþl. 523; skálir ok met, Fms. vi. 183; þá verðu vit at leita at skálum ok vega hringinn, 249.
- 2.
metaph. phrase, stóð sú ógn af honum, at engi lagði í aðra skál enn hann vildi, Ó. H. 111; engir menn gátu nær í aðra skál lagt enn þeir vildu, þar sem þeir stóðu einn veg at málum, Bs. i. 716; þorðu þeir ekki orð í aðra skál at leggja enn konungr vildi, Fb. i. 549: gull-skálir, Bret. 59; meta-skalir, q. v.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- Germ.
- German.
- Engl.
- English.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- q. v.
- quod vide.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Vkv.
- Völundar-kviða. (A. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)