skæva
sagnorð
að, [Ulf. skewjan = ὁδον ποιειν, Mark ii. 23]:—to stride, absol. and only in poetry; hón skævaði skýjum efri, Hkv. 2. 3; hón skævaði (she strode) veigar þeim at bera, 35; þá kom in arma út skævandi, Og. 32; skæva vér létum, Am. 96.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- absol.
- absolute, absolutely.
Tilvitnuð rit
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Og.
- Oddrúnar-grátr. (A. II.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)