skökull
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., dat. skökli, [Swed. skakel; Dan. skagle; from skaka]:—the pole of a cart or carriage, Hým. 37, Þkv. 21; cf maðr höggr festi, sela, beisl, tauma eðr skökla, Gþl. 359; leysa sköklana frá okinu, Al. 19: a nickname, Landn.
- 2.
a horse-yard.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Þkv.
- Þryms-kviða. (A. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)