skakkr
lýsingarorð
Merkingar
adj. skew, wry, distorted (rangr, q. v., is mostly used in a metaph. sense); hvárki vindt né skakkt. Krók. 42; ekki skakkt né hallt, 656 A. i. 33; skakkr eða lami, 656 B. 7; bar hanu jafnan hallt höfuðit síðan, því var hann skakkr kallaðr. Orkn. 364; skakkar tenn, Skíða R.; skakkr á banni, with a sprained leg, Hým. 37: allit., skældr ok skakkr: neut., skjóta augum í skakk, to look awry, Fbr. 71.
- II.
metaph. unequal; skökk mála-efni, Fms. iv. 332; þótt várir fundir hafi jafnan skakkir verit sakir fjölmennis, viii. 214; at görð sjá sé heldr skökk, unequal, unjust. Eg. 738.
- III.
as a nickname, Skakki = Lat. Claudus: Skakka-skáld, a nickname.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- q. v.
- quod vide.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- allit.
- alliteration, alliterative.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Lat.
- Latin.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Krók.
- Króka Refs saga. (D. V.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)