skamm
lýsingarorð skamm-ær
adj. (-æ, -ætt), short-lived; s. sigr, Fms. ii. 10 (Fs. 90); skamæ lýti, Mkv. 19; skammætt ríki, short-lived power, opp. to everlasting, 677. 7: Teitr varð skammær, Fms. vii. 40; munum skammæir, Am. 29 (Bugge).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- opp.
- opposed.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Mkv.
- Málshátta-kvæði. (A. III.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)