skauðir
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f. pl. [A. S. sceâð; Engl. sheath; Germ. schote; Goth. skauda in skauda-raip = ἱμάς; Dan. skede]
- I.
prop. a sheath, but only used of a horse’s sheath; fúnuðu af hestinum allar skauðirnar, Bs. i. 319, 145.
- II.
sing. a poltroon, a word of abuse, Edda (Gl.); þú ert skauð at meiri, Fær. 30; ekki man at ykkrum skauðum gagn, Bs. i. 712; muntú vera skaud ein, Ísl. ii. 66: in mod. usage neut., mesta skauð!
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Goth.
- Gothic.
- Dan.
- Danish.
- prop.
- proper, properly.
- sing.
- eintala (e. singular)
- mod.
- modern.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)