skenkja
sagnorð
Merkingar
t, [Dan. skjœnke; Germ. schenken, einschenken], to serve drink, fill one’s cup, often with dat. of pers.; Orkn. 216; hann skenkti honum með fríðu horni búnu, Fms. iv. 49; drekka silfri skenkt it fagra vín, Edda (H.); Freyja fór þá at s. honum …, eða hví Freyja skal s. honum sem at gildi Ása, Edda 57; s. mjöð, 76; þann mann er þar hafði skenkt um kveldit, Eg. 557; s. drykk, Flóv. 12; öll minni þau er bændr skenktu, Fms. i. 37; at hann skyldi s. sjálfum honum, Stj. 201; hann lét standa fyrir borði sínu skutil-sveina at s. sér með borðkerum, Fms. vi. 442, N. G. L. ii. 447: to give drink, skenkta ek þyrstanda, Sks. 632: mod., skenkja kaffé, to give one a cup of coffee.
- II.
to make presents, mod.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Dan.
- Danish.
- Germ.
- German.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- pers.
- person.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Flóv.
- Flóvents saga. (G. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)