skepna
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
u, f. [skapa; Dan. skabning], a shape, form; með hverigri skepnu sem er, K. Þ. K. (begin.); eptir réttri skepnu, Fms. v. 347, Hom. 115.
- 2.
fate, destiny (Dan. skjebne), MS. 4. 8 (but rare).
- II.
a created thing, creature; sá Guð at þetta var allt saman góð skepna, Stj. 15; hann greindi skepnuna í tvær greinir, Rb. 78; Dróttinn Guð sá er allri skepnu stýrir, 623. 25, Lil. 6; alla skepnuna, … öll sýnilig skepna, Stj. 29, 30; englar … er æztir váru allrar Guðs skepnu, 656 C. i; skepnu en eigi skapara, Ver. 47; Guð skóp allar skepnur senn, Rb. 78; góð skepna, 677. 10; á enni sömu skepnu gékk Pétr þurrum fótum, of the sea, Greg. 58: compd., skepnu-dagr, the day of creation, Ver. 7.
- 2.
in mod. usage esp. cattle, livestock; fara vel með skepnurnar, engin lifandi skepna; skepnu-laus, without livestock; skepnu-höld, the keeping of livestock, and so on.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Dan.
- Danish.
- begin.
- beginning.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- compd.
- samsett orð (e. compound)
- mod.
- modern.
- esp.
- especially.
Tilvitnuð rit
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Lil.
- Lilja. (A. III.)
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)